|
|
|
معرفی سازمان مطالعات و آموزش های بین المللی شرقی (O.S.F)
هدف از راه اندازی چنین مرکزی دست یابی به اهداف و دستاوردهای مهم است. که با برخورداری از مساعدتها و تلاشهای علمی و فرهنگی دانشمندان ، پژوهشگران، اندیشمندان و متخصصان علوم آسیایی و اروپایی داخل و خارج از کشور خواهد توانست بسیاری از سازمانها و نهادهای جهانی را در راستای رسالتهای علمی فرهنگی بشر دوستانه تازه گسترده شان یاری رساند. موقعیت استراتژیک ایران در جهان و روشن شدن اذهان جامعه با توجه به "نظام نوین جهانی" از نظر رسالت و سیاست فرهنگی بین المللی وظیفه سنگینی را بر عهده اش نهاده است و هرگونه غفلت و ندانم کاری و سهل انگاری عواقب جبران ناپذیری را به دنبال خواهد داشت چرا که امروز جهان شاهد دگرگونیها و تحولات شگرف در قلمرو دانش و پیشرفت ارتباطات است و هیچ کشورو گروهی نمی تواند به تنهایی مدعی حل معضلات و مشکلات خود باشد، در هیچ عصری تحولات دانش الکترونیک و تکنولوژی ارتباطات تا بدین حد نقش آفرینی نکرده است از این رو پیوستگی و وابستگی انسانها و جوامع با یکدیگر در حدی است که احساس و ادعای بی نیازی نقض غرضی بیش نخواهد بود. طیف گسترده و روند سریع تبادل داده ها و اطلاعات ، دولتمردان را وا میدارد تا به هنگام وزمان حال اندیشند و به موقع تصمیم گیرند و عمل کنند و هیچ فرصتی را از دست ندهند تا دچار عقب ماندگی فکری و فنی تأخیر در روند توسعه و پیشرفت نگردند و هر چه سریعتر فاصله خود را با کشورهای در حال توسعه کمتر سازند تا در مرزبندیهای جدید تکنولوژی جزء تحت الحمایه ها قرار نگیرند. به هنگام یا فرزند زمان خویش بودن به درک جوامع معاصر بستگی دارد؛ فرهنگی که باید ازطریق مشاهده و برقراری دیالوگ شناخته شود لذا گریزی از تبادل فرهنگها نیست. ناتوانی درک و شناخت و عدم توجه به ماهیت فرهنگهای زمان، بیم و هراس از نشست و تبادل و گزینش فرهنگها به دیگران فرصت خواهد داد تا شتابناک بگذرند و گوی پیشتازی را بربایند و خود را پرچم دار پیشآهنگی فرهنگ و اندیشه جهان خوانند و ما به غفلت و شعار تکروی و انزوا عمر را سپری نماییم. مشاهده و شناخت تجارب دیگران میتواند راه رسیدن به هدف را کوتاه نماید و تعلل در این امر بی تردید آن چنان در روحیه و اقتدار ملی ما اثر خواهد گذاشت که به استثماری نهان و تعریف نشده منتهی خواهد شدو بازتاب آن در نسلهای بعدی جز حسرت و تحمل خسران و انتقاد بر خودخواهی ها، تنگ نظری ها، گوشه گیری ها، و مسامحه کاری های پیشینیان نخواهد بود. در راه رسیدن به این هدف و پرهیز از ندامت و شرمساری در مقابل آیندگان، لجاج بر باقی ماندن در اسارتهای فکری منسوخ، دوری جستن از تفکرات جمعی و تجارب دیگران، یک بعدی اندیشیدن ها و یک جانبه عمل کردن ها، به مثابه سدی مرتفع هستند که در برابر شتاب روز افزون روند توسعه قرار دارند و به دلیل آثار سویی که بر پیکره ی سازمان ها و نهادهای جامعه میگذارند باید از میان برداشته شوند. تحت این شرایط پراکندگی و تفرقه نیروها، تفکرات و امکانات، عدم توجه به جامع مدنی و نیروهای بالقوه و بالفعل مردمی و مشارکت دادن آنان در امور دولتی تنها توانایی های یک دولت را در انجام وظایف سنگین ملی و بین المللی سبب خواهد شد . وظایفی که اساسا نیاز به همکاری و همیاری و کسب تجارب از یکدیگر را دارند. با مشاهده ی تجارب دیگران بدین باور میرسیم که نبرد بر سر دانایی و رسیدن به ابزار توسعه بودن یا نبودن را به دنبال دارد. پیروی از افکار تک ساختی و تداوم خودخواهی های علمی و فنی و مدیریتی را باید فدای توجه به جامه مدنی و ایجاد روحیه تعاون ، همدلی و وفاق اجتماعی ملل آسیایی نمود.
|
|
|
|
